«Αθάνατος»: Η Κάλυμνος αποχαιρέτησε με δάκρυα και τιμές τον ευεργέτη της Γιάννη Χαλίκο
ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΛΚΙΤΗ
Δεν ήταν μια συνηθισμένη κηδεία. Ήταν μια μέρα που η Κάλυμνος σταμάτησε για λίγο τον χρόνο, για να αποχαιρετήσει έναν άνθρωπο που δεν έπαψε ποτέ να τη θυμάται, όσο μακριά κι αν βρέθηκε.
Ο Γιάννης Χαλίκος επέστρεψε σήμερα, Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026, στην πατρίδα του για το τελευταίο του ταξίδι. Και το νησί ήταν εκεί. Από νωρίς το πρωί, δρόμοι και σοκάκια της Πόθιας οδηγούσαν σε ένα σημείο: στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό του Σωτήρος Χριστού, όπου πλήθος συμπολιτών του έσπευσε να πει το δικό του «ευχαριστώ» και το ύστατο «αντίο».
Η σιωπή του πλήθους έλεγε περισσότερα από λόγια. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, με σκυθρωπά πρόσωπα και χαμηλωμένα βλέμματα, περίμεναν υπομονετικά για ένα τελευταίο ασπασμό. Το φέρετρο, ντυμένο με την ελληνική και την καλυμνιακή σημαία, δεν συμβόλιζε μόνο μια απώλεια αλλά μια ζωή βαθιά δεμένη με τον τόπο της.
Ο εκλιπών είχε αφήσει την τελευταία του πνοή στις 4 Μαρτίου στο Ντάργουιν της Αυστραλίας, όπου διέγραψε μια σημαντική επιχειρηματική πορεία. Ωστόσο, η επιτυχία του δεν τον απομάκρυνε ποτέ από την Κάλυμνο. Αντίθετα, την κουβαλούσε στην καρδιά του σε κάθε του βήμα και τη στήριξε με τρόπο ουσιαστικό, αθόρυβο και διαρκή.
Η εξόδιος ακολουθία τελέστηκε στις 14:45 μέσα σε έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα, προεξάρχοντος του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Λέρου, Καλύμνου και Αστυπαλαίας κ. Παϊσίου και παρουσία του ιερού κλήρου του νησιού.
Στο ύστατο χαίρε παρευρέθηκαν η σύζυγός του Καλλιόπη, τα παιδιά του Αντώνης, Ελισάβετ, Μιχάλης, Άννα και Γιώργος, συγγενείς, φίλοι και στενοί συνεργάτες.
Παρούσες ήταν και οι αρχές του τόπου, εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, καθώς και φορείς της Δωδεκανήσου. Μεταξύ άλλων, το «παρών» έδωσαν οι βουλευτές Δωδεκανήσου, Μάνος Κόνσολας, Γιάννης Παππάς , Βασίλης Υψηλάντης και Γιώργος Νικητιάδης.
Ιδιαίτερη στιγμή αποτέλεσε η ανάγνωση του ψηφίσματος του Δημοτικού Συμβουλίου από τον πρόεδρό του Δημήτριο Μαραγκό, ενώ στον επικήδειο λόγο του ο Δήμαρχος Καλυμνίων Γιάννης Μαστροκούκος αναφέρθηκε με θερμά λόγια στην προσωπικότητα και την προσφορά του εκλιπόντος, τονίζοντας πως «ο Γιάννης Χαλίκος δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο του».
Όμως, η πιο δυνατή «παρουσία» ήταν εκείνη του κόσμου. Ήταν η στιγμή που, μετά το «Αιωνία η μνήμη», ο ναός γέμισε με τον Εθνικό Ύμνο. Ήταν το «Αθάνατος» που δεν έμεινε τυπικό, αλλά μετατράπηκε σε αυθόρμητο χειροκρότημα.
Ακολούθησε η πομπή προς το Κοιμητήριο του Αγίου Μάμμα. Μπροστά η Δημοτική Φιλαρμονική και μοτοσικλετιστής της Αστυνομίας, ακολουθούσαν ο Μητροπολίτης , ιερείς, ψάλτες, ενώ η νεκροφόρα, περιστοιχισμένη από προσκόπους και μέλη του Λυκείου Ελληνίδων με παραδοσιακές στολές, μετέφερε το φέρετρο μέσα σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης.
Στο κοιμητήριο, η συγκίνηση κορυφώθηκε. Οι ήχοι από βιολιά και λαούτα από τα «Καλιδωνάκια» έντυσαν την τελευταία στιγμή με τον ιδιαίτερο μουσικό τόνο της Καλύμνου, ενώ οι δυναμίτες από τα γύρω υψώματα έσπαγαν τη σιωπή, όπως προστάζει η τοπική παράδοση.
Από την πρώτη έως την τελευταία στιγμή, η παρουσία του κόσμου επιβεβαίωσε κάτι που δεν χρειάζεται λόγια: Ο Γιάννης Χαλίκος δεν θα ξεχαστεί! Θα μείνει για πάντα στις καρδιές και στη σκέψη όλων!
Η Κάλυμνος αποχαιρέτησε έναν ευεργέτη. Αποχαιρέτησε, όμως, κυρίως έναν δικό της άνθρωπο.
Αιωνία η μνήμη του
BINTEO
Ευχαριστώ τον Νικόλα Σμαλιό για το βίντεο
