ΑΝΕΚ, χωματερή και αναπάντητα ερωτήματα στη σκιά μιας άγονης αντιπαράθεσης στο ΔΣ Καλύμνου
ΓΡΑΦΕΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΛΚΙΤΗ
Υπάρχουν στιγμές που, παρακολουθώντας μια συνεδρίαση Δημοτικού Συμβουλίου, αντιλαμβάνεσαι ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο όσα λέγονται. Είναι κυρίως η εικόνα που εκπέμπεται προς την κοινωνία.
Το βράδυ της Δευτέρας 9 Ιουνίου, παρακολουθώντας διαδικτυακά τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Καλύμνου, όπως κάνω σταθερά εδώ και χρόνια τόσο ως δημοσιογράφος όσο και ως πολίτης αυτού του τόπου, ομολογώ ότι βρέθηκα αρκετές φορές μπροστά σε μια εικόνα που με έκανε να νιώσω απογοήτευση και προβληματισμό.
Όχι επειδή υπήρξαν διαφωνίες. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι αναγκαία και αποτελεί βασικό συστατικό της δημοκρατικής λειτουργίας. Όχι επειδή οι τόνοι ανέβηκαν. Αυτό συμβαίνει συχνά όταν συζητούνται ζητήματα που προκαλούν έντονο ενδιαφέρον ή ανησυχία. Αυτό που προβλημάτισε ήταν ότι, για αρκετή ώρα, η συζήτηση έπαψε να περιστρέφεται γύρω από τα προβλήματα του τόπου και μετατράπηκε σε μια προσωπική αντιπαράθεση που επισκίασε την ουσία. Και η ουσία μόνο ασήμαντη δεν ήταν.
Ίσως γι’ αυτό η εικόνα να προκάλεσε ακόμη μεγαλύτερη απογοήτευση. Γιατί οι πολίτες δεν συνδέθηκαν για να παρακολουθήσουν μια προσωπική αντιπαράθεση. Συνδέθηκαν για να ακούσουν απαντήσεις. Να μάθουν τι συμβαίνει με ζητήματα που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινότητά τους και το μέλλον του νησιού. Και αυτή η προσδοκία έμεινε σε μεγάλο βαθμό ανεκπλήρωτη.
Η κατάσταση στην ΑΝΕΚ, η πορεία του νέου πλοίου, οι καθυστερήσεις που καταγγέλλονται και οι εξελίξεις γύρω από τη δημοτική ναυτιλιακή εταιρεία αποτελούν ζητήματα που απασχολούν ολόκληρη την κοινωνία της Καλύμνου. Το ίδιο και το χρόνιο πρόβλημα της χωματερής, που συνεχίζει να προκαλεί έντονες αντιδράσεις και ανησυχία στους κατοίκους για τις περιβαλλοντικές και υγειονομικές επιπτώσεις. Πρόκειται για θέματα που δικαιολογημένα ζητούν απαντήσεις. Και η κοινωνία έχει κάθε δικαίωμα να περιμένει ξεκάθαρη ενημέρωση.
Η αντιπαράθεση που ακολούθησε μεταξύ του δημάρχου Ιωάννη Μαστροκούκου και του επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας Γιώργου Μαύρου οδήγησε τη συνεδρίαση σε μια παρατεταμένη περίοδο έντασης. Οι διακοπές ήταν συνεχείς, οι προσωπικές αναφορές διαδέχονταν η μία την άλλη, ο πρόεδρος του ΔΣ Δημήτρης Μαραγκός αναγκάστηκε να διακόψει τη συνεδρίαση για δέκα λεπτά σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης και για περίπου είκοσι λεπτά η προσοχή όλων μετατοπίστηκε από τα προβλήματα της Καλύμνου στους πρωταγωνιστές της αντιπαράθεσης. Το αποτέλεσμα ήταν όσοι παρακολουθούσαν να μην ακούνε πλέον για την ΑΝΕΚ ή για τη χωματερή. Να παρακολουθούν δύο έμπειρους αυτοδιοικητικούς να ανταλλάσσουν αιχμές και χαρακτηρισμούς σε μια διαδικασία που ελάχιστα πρόσθετε στην ενημέρωση των πολιτών.
Η εικόνα αυτή δεν τιμά κανέναν. Ο δήμαρχος, λόγω της θεσμικής του ιδιότητας, οφείλει να διαφυλάσσει πρώτος το επίπεδο του διαλόγου και να κρατά τη συζήτηση επικεντρωμένη στην ουσία. Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση έχει καθήκον να ασκεί αυστηρό έλεγχο και να απαιτεί απαντήσεις, όμως η δύναμή της βρίσκεται στα επιχειρήματα και όχι στις προσωπικές αντιπαραθέσεις.
Το μεγαλύτερο ζήτημα, ωστόσο, δεν είναι ποιος είχε δίκιο στη συγκεκριμένη σύγκρουση. Το μεγαλύτερο ζήτημα είναι ότι μετά το τέλος της συνεδρίασης παρέμειναν αναπάντητα τα ίδια ερωτήματα που απασχολούν εδώ και καιρό τους πολίτες. Πότε θα υπάρξει ολοκληρωμένη ενημέρωση για την ΑΝΕΚ; Ποια είναι η πραγματική πορεία του νέου πλοίου; Ποιο είναι το χρονοδιάγραμμα αντιμετώπισης του προβλήματος της χωματερής; Ποιες είναι οι άμεσες παρεμβάσεις που σχεδιάζονται;
Η επίκληση ότι υπάρχουν εξελίξεις που δεν μπορούν ακόμη να δημοσιοποιηθούν μπορεί να είναι κατανοητή σε ορισμένες περιπτώσεις. Δεν μπορεί όμως να αποτελεί μόνιμο υποκατάστατο της ενημέρωσης. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ζητήματα που αφορούν το σύνολο της τοπικής κοινωνίας και μια εταιρεία που συνδέεται άμεσα με το μέλλον των θαλάσσιων συγκοινωνιών του νησιού.
Και ίσως εδώ βρίσκεται η μεγαλύτερη ανησυχία. Όταν οι πολίτες βλέπουν το κορυφαίο συλλογικό όργανο του Δήμου να εγκλωβίζεται σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, απομακρύνονται ακόμη περισσότερο από τη συμμετοχή στα κοινά. Όταν οι νέοι άνθρωποι παρακολουθούν τέτοιες εικόνες, δύσκολα πείθονται ότι η πολιτική μπορεί να αποτελέσει χώρο δημιουργικού διαλόγου και παραγωγής λύσεων.
Το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι ένα τηλεοπτικό πάνελ ούτε μια αρένα πολιτικών εντυπώσεων. Είναι ο χώρος όπου οφείλουν να συζητούνται, να αναλύονται και να αναζητούνται λύσεις για τα προβλήματα του τόπου. Εκεί όπου οι διαφωνίες πρέπει να παράγουν πολιτική και όχι θόρυβο.
Όταν έκλεισαν οι κάμερες και ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση, η Κάλυμνος εξακολουθούσε να έχει μπροστά της τα ίδια ακριβώς προβλήματα που είχε και πριν ξεκινήσει η συζήτηση. Η διαφορά είναι ότι πολλοί πολίτες έφυγαν χωρίς περισσότερες απαντήσεις και με έναν επιπλέον προβληματισμό για το επίπεδο του δημόσιου διαλόγου που εκπέμπεται από το ανώτατο θεσμικό όργανο του Δήμου.
Γιατί τα προβλήματα παραμένουν και οι απαντήσεις εξακολουθούν να αναζητούνται. Και όταν η ουσία χάνεται μέσα στον θόρυβο, η κοινωνία δικαιούται να αισθάνεται ότι κάτι πολύ σημαντικό πήγε λάθος…
Ακολουθεί το επίμαχο δημοτικό συμβούλιο με την αντιπαράθεση να ξεκινά από το 24 λ. και μετά.
