Το πολιτικό σκηνικό συνεχώς αναμορφώνεται σύμφωνα με τα τα ευρήματα της έρευνας της RealPolls για το Protagon, με φόντο τα δύο μεγάλα σκάνδαλα της χώρας –ΟΠΕΚΕΠΕ και ΓΣΕΕ- και την προοπτική δημιουργίας κομμάτων από τους Αλέξη Τσίπρα και Μαρία Καρυστιανού.
Η έρευνα της RealPolls για το Protagon, της δεύτερης για το 2026 –διεξήχθη το τριήμερο 7-9 Φεβρουαρίου, σε δείγμα 1.715 ατόμων–, φέρνει ανατροπή καθώς φαίνεται πως ξεκόλλησε η βελόνα για το ΠΑΣΟΚ και ανακτά τη δεύτερη θέση από την Πλεύση Ελευθερίας, ενώ τα «ταβάνια» των Καρυστιανού και Τσίπρα φαίνεται να χαμηλώνουν.
Η νέα δημοσκόπηση περιλαμβάνει για πρώτη φορά ερωτήματα για τα δύο σκάνδαλα που κυριαρχούν στη χώρα, τα οποία «θυμώνουν» 7 στους δέκα πολίτες, ενώ απαντά και στους παράγοντες που συνέβαλαν στην πτώση των ποσοστών του ενδεχόμενου κόμματος Καρυστιανού.
Πρόθεση ψήφου
Στην πρόθεση ψήφου εμφανίζεται η Νέα Δημοκρατία με 24.5% ενώ ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ δεύτερο με 8.7%.
Δεύτερο το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ
Στην εκτίμηση ψήφου το σκηνικό επαναλαμβάνεται με δεύτερο το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 12.7%. Στη νέα μέτρηση, το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ ανέβηκε στο 8,7% στην πρόθεση ψήφου (από 7,8% στην έρευνα του Ιανουαρίου) και στο 12,7% στην πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος (από 10,3%), ξεπερνώντας ξανά την Πλεύση Ελευθερίας. Η ανάκαμψη αυτή μπορεί εν μέρει να αποδοθεί στην στάση της Χαριλάου Τρικούπη απέναντι στα σκάνδαλα — η άμεση διαγραφή του Παναγόπουλου μετά τις αποκαλύψεις για το σκάνδαλο ΓΣΕΕ, αλλά και η δυναμική και θεσμική στάση στην Εξεταστική Επιτροπή του ΟΠΕΚΕΠΕ, φαίνεται να αποτελούν στοιχεία που αξιολογούνται θετικά από τμήμα της κοινής γνώμης.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η μεταβολή στους αναποφάσιστους, που αυξήθηκαν στο 16,3% (από 14,8% τον Ιανουάριο), σε αντίθεση με τους ψηφοφόρους που δηλώνουν «άλλο κόμμα», οι οποίοι μειώθηκαν στο 9,3% (από 12,1%). Η μετακίνηση αυτή υποδηλώνει ότι μέρος όσων πριν έναν μήνα εξέφραζαν πρόθεση ψήφου σε μη καταγεγραμμένο σχηματισμό, τώρα επανήλθαν σε κατάσταση αναμονής –πιθανόν επειδή η εμφάνιση των νέων κομμάτων αργεί.
Σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ και ΓΣΕΕ
Στην ερώτηση ποιο από τα δύο σκάνδαλα «θυμώνει» περισσότερο τους πολίτες (Πίνακας ΙΙΙ), η απάντηση είναι συντριπτική: το 70,5% δηλώνει «και τα δύο εξίσου», ενώ μόλις το 22,4% εστιάζει αποκλειστικά στο ΟΠΕΚΕΠΕ και ένα 4,5% στη ΓΣΕΕ. Ο κοινός παρονομαστής είναι σαφής: η οργή δεν κατευθύνεται μόνο σε μια κυβέρνηση ή μόνο σε ένα κόμμα, αλλά στο σύνολο ενός πολιτικού συστήματος που αντιμετωπίζεται ολοένα και περισσότερο ως εγγενώς διεφθαρμένο.
Αυτή η αίσθηση επιβεβαιώνεται και από τις απαντήσεις στην ερώτηση για τη διαφθορά (Πίνακας IV). Ενα εντυπωσιακό 40,9% πιστεύει ότι «όλα τα κόμματα που έχουν κυβερνήσει (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ) εμπλέκονται εξίσου σε πρακτικές διαφθοράς», ενώ το 30,4% στρέφεται κυρίως κατά της Νέας Δημοκρατίας –ποσοστό αναμενόμενο δεδομένης της τρέχουσας κυβερνητικής θέσης. Μόλις το 0,8% κατηγορεί κυρίως τον ΣΥΡΙΖΑ και το 4,8% κυρίως το ΠΑΣΟΚ.
Αξιοσημείωτο είναι ότι ένα 21,6% αντιμετωπίζει τη διαφθορά ως «θεσμικό και όχι κομματικό φαινόμενο» – μια απάντηση που αντανακλά μια βαθύτερη απογοήτευση από τη λειτουργία του κράτους. Συνέπεια αυτής της αίσθησης είναι εξίσου ενδεικτική: στην ερώτηση «ποιος μπορεί να καταπολεμήσει τη διαφθορά» (Πίνακας V), το 39,7% απαντά «ένα νέο κόμμα», ενώ μόλις το 18,8% εμπιστεύεται τη σημερινή κυβέρνηση, ένα 20,7% κάποιο άλλο υπάρχον κόμμα, και μόλις το 5,4% την αξιωματική αντιπολίτευση. Η αντιστοιχία αυτής της ερώτησης με εκείνη του Ιανουαρίου, όπου το 43,7% δήλωνε ότι μόνο ένα «νέο κόμμα» μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση, επιβεβαιώνει μια σταθερή τάση: η δεξαμενή της δυσαρέσκειας παραμένει μεγάλη, αλλά δεν έχει βρει ακόμα πολιτική έκφραση.
Το 39,9% δηλώνει ότι η ψήφος του θα ήταν «εμπιστοσύνης σε κόμμα/αρχηγό», το 35,7% «ψήφος για αλλαγή κυβέρνησης», το 9,8% «ψήφος διαμαρτυρίας κατά της κυβέρνησης ανεξαρτήτως κόμματος» και ένα ακόμα 9,8% δηλώνει ότι «θα ψήφιζα μόνο αν υπάρξει κάποιο νέο κόμμα εκτός συστήματος». Αυτή η κατανομή αποκαλύπτει ότι σχεδόν ένας στους δύο ψηφοφόρους (45,5%) κινείται είτε από επιθυμία αλλαγής είτε από καθαρή διαμαρτυρία, ενώ μόνο τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους διατηρούν σχέση εμπιστοσύνης με κάποιο υφιστάμενο κόμμα.
Η μάχη για τη δεύτερη θέση
Eνα από τα πιο ενδιαφέροντα νέα ευρήματα αφορά τη μάχη για τη δεύτερη θέση —και η ανάλυση αποκαλύπτει δύο εντελώς διαφορετικές πολιτικές πραγματικότητες, ανάλογα με το αν ερωτώνται οι ψηφοφόροι της ΝΔ ή οι άλλοι.
Στο σύνολο, στην ερώτηση «ποιο κόμμα πιστεύετε ότι θα έρθει δεύτερο» (Πίνακας VII), το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ προηγείται με 30,4%, ακολουθεί το πιθανολογούμενο κόμμα Καρυστιανού με 14,9%, η Πλεύση Ελευθερίας με 9,8% και το κόμμα Τσίπρα είναι πέμπτο με 9,3%. Ωστόσο, πίσω από αυτόν τον μέσο όρο κρύβονται δύο αντιδιαμετρικά τοπία. Οι ψηφοφόροι της ΝΔ βλέπουν ΠΑΣΟΚ (Πίνακας VIII): Ενα εντυπωσιακό 60,4% των ψηφοφόρων της ΝΔ θεωρεί ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο —ποσοστό που αντανακλά τόσο μια γνωστή πολιτική λογική (οι ψηφοφόροι της Δεξιάς-Κεντροδεξιάς «βλέπουν» ως κύριο αντίπαλο ένα κόμμα του Κέντρου και της Κεντροαριστεράς) όσο και μια ρεαλιστική εκτίμηση ότι ο αντισυστημικός κατακερματισμός δεν θα επιτρέψει σε κανένα αντισυστημικό σχηματισμό να αναδειχθεί. Το κόμμα Καρυστιανού μετρά μόλις 8,7% μεταξύ αυτών, το κόμμα Τσίπρα 4,4%, και η Πλεύση Ελευθερίας μόλις 3,1%. Η εικόνα, με άλλα λόγια, είναι εικόνα μιας κλασικής δικομματικής αντιπαράθεσης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.
Οι υπόλοιποι ψηφοφόροι, όμως, (Πίνακας IX) βλέπουν χάος. Σε πλήρη αντίθεση, μεταξύ όσων δεν δηλώνουν πρόθεση ψήφου στη ΝΔ, η εικόνα είναι πολυδιασπασμένη. Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να προηγείται (20,8%), αλλά ακολουθεί αμέσως πίσω το κόμμα Καρυστιανού (16,9%), η Πλεύση Ελευθερίας (12%), το κόμμα Τσίπρα (10,9%) και η Ελληνική Λύση (8%). Κανένα κόμμα δεν ξεφεύγει — κανένα δεν μπορεί να εμπνεύσει συσπείρωση. Η αντιπολίτευση βρίσκεται σε μια κατάσταση πενταμελούς ισοπαλίας, όπου κάθε δυνητικός «δεύτερος» ανταγωνίζεται τέσσερις ακόμα για την ίδια δεξαμενή, ενώ ένα εξίσου σημαντικό 18% δηλώνει «δεν γνωρίζω».
Κόμμα Τσίπρα
Στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε ένα κόμμα του οποίου αρχηγός θα είναι ο Αλέξης Τσίπρας» (Πίνακας XII), τα αποτελέσματα δείχνουν μια μικρή ανακατανομή: 10,9% απαντά «πολύ πιθανό» (από 4,6% τον Ιανουάριο) και 6,3% «αρκετά πιθανό» (από 11,4%), με αποτέλεσμα το συνολικό «ταβάνι» να ανεβαίνει λίγο, στο 17,2% (από 16% τον Ιανουάριο). Η σημαντική αλλαγή, όμως, είναι ότι το «καθόλου πιθανό» αυξήθηκε στο 71,6% (από 67,9%), σηματοδοτώντας μια σκλήρυνση της αρνητικής στάσης: ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να κρατά ένα μικρό αλλά σταθερό πυρήνα υποστηρικτών, ωστόσο η ευρύτερη κοινωνική απόρριψη μεγεθύνεται.
Κόμμα Καρυστιανού
Αν τον Ιανουάριο η κυρία Καρυστιανού κατέγραφε μια εντυπωσιακή εκκίνηση, τον Φεβρουάριο η εικόνα αρχίζει να αλλάζει. Στην ερώτηση «πόσο πιθανό είναι να ψηφίσετε ένα κόμμα της Καρυστιανού» (Πίνακας XIII), το 10,8% απαντά «πολύ πιθανό» (σχεδόν αμετάβλητο από 9,3%) και 9,8% «αρκετά πιθανό» — αλλά αυτό αντιπροσωπεύει δραματική πτώση σε σχέση με τον Ιανουάριο, όπου το «μάλλον ναι» έφτανε στο 18,3%. Συνολικά, η θετική πρόθεση για κόμμα Καρυστιανού πέφτει από 27,6% σε 20,6%, ενώ το «καθόλου πιθανό» εκτινάσσεται από 52% σε 61,8%.
Τι άλλαξε μέσα σε ένα μήνα; Η απάντηση βρίσκεται πιθανότατα σε τρεις παράγοντες: πρώτον, οι δηλώσεις της κυρίας Καρυστιανού για θέματα όπως οι αμβλώσεις δημιούργησαν πολωτικές αντιδράσεις· δεύτερον, η καθυστέρηση στην ανακοίνωση στελεχών και προγράμματος τροφοδοτεί τον σκεπτικισμό· και τρίτον, η σύνδεση συνεργατών της με πολιτικούς χώρους που δημιουργούν ιδεολογικά ερωτηματικά στους δυνητικούς ψηφοφόρους. / documento news