Η Οικονομική και Θεσμική Διάσταση της Έμφυλης Βίας στην Ελλάδα: Μια Ολιστική Προσέγγιση με Βάση την 6η Ετήσια Έκθεση

Η Οικονομική και Θεσμική Διάσταση της Έμφυλης Βίας στην Ελλάδα: Μια Ολιστική Προσέγγιση με Βάση την 6η Ετήσια Έκθεση

Η βία κατά των γυναικών αποτελεί μία από τις πιο επίμονες, συστηματικές και βαθιά ριζωμένες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως. Παρά τις σημαντικές προόδους που έχουν σημειωθεί σε θεσμικό και νομοθετικό επίπεδο, η έμφυλη και η ενδοοικογενειακή βία εξακολουθούν να λαμβάνουν ανησυχητικές διαστάσεις, επηρεάζοντας οριζόντια όλες τις κοινωνικές και οικονομικές τάξεις.

Στο πλαίσιο αυτό, η 6η Ετήσια Έκθεση για τη Βία κατά των Γυναικών (2026), η οποία συντάχθηκε με τη συνεργασία των οργανικών μονάδων της Γενικής Γραμματείας Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΓΓΙΑΔ) του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, έρχεται να προσφέρει μια πολύτιμη, συστηματική και τεκμηριωμένη αποτύπωση της υφιστάμενης κατάστασης στην Ελλάδα. Η συγκεκριμένη έκθεση δεν περιορίζεται σε μια απλή παράθεση στατιστικών δεδομένων· αντίθετα, υιοθετεί μια ολιστική προσέγγιση. Εξετάζει τις πρόσφατες ευρωπαϊκές και εθνικές θεσμικές εξελίξεις, αξιολογεί την πορεία υλοποίησης των εθνικών στρατηγικών σχεδίων και, για πρώτη φορά σε τέτοιο βάθος, θέτει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος μια συχνά υποτιμημένη και «αόρατη» μορφή κακοποίησης: την οικονομική βία.

Η βία κατά των γυναικών δεν ξεκινά πάντα με ένα φυσικό πλήγμα. Εκδηλώνεται πολύ νωρίτερα, μέσα από τον συστηματικό έλεγχο της προσωπικής ζωής, των επιλογών και των οικονομικών πόρων μιας γυναίκας, με απώτερο σκοπό την παγίωση της εξάρτησής της.

Η παρούσα επιστημονική ανάλυση, βασισμένη στα επίσημα στοιχεία και τις θεματικές ενότητες της 6ης Ετήσιας Έκθεσης, επιδιώκει να αναδείξει τους μηχανισμούς με τους οποίους η οικονομική εξάρτηση λειτουργεί ως εργαλείο εξαναγκασμού και εγκλωβισμού. Παράλληλα, εξετάζει το πλέγμα των δημοσίων πολιτικών, των δομών υποστήριξης και των νομοθετικών εργαλείων που επιστρατεύει η ελληνική πολιτεία για τη μετάβαση από το καθεστώς της ευαλωτότητας στην πλήρη οικονομική και κοινωνική αυτονομία.

1. Το Νέο Θεσμικό Πλαίσιο και οι Ευρωπαϊκές Δεσμεύσεις

Η αντιμετώπιση της έμφυλης βίας απαιτεί ένα ισχυρό, σύγχρονο και δυναμικό νομικό οπλοστάσιο. Η Ελλάδα, ευθυγραμμιζόμενη με τις διεθνείς και ευρωπαϊκές εξελίξεις, έχει εισέλθει σε μια περίοδο ουσιαστικών θεσμικών μεταρρυθμίσεων. Κεντρικό σημείο αναφοράς αποτελεί η ενσωμάτωση των διατάξεων της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2024/1385, η οποία άρχισε να υλοποιείται στο εθνικό δίκαιο μέσω του Νόμου 5172/2025.

Η Ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2024/1385 και ο Ν. 5172/2025

Η ψήφιση του Ν. 5172/2025 αποτελεί ορόσημο για την ποινική προστασία των θυμάτων στην Ελλάδα. Η νομοθετική αυτή πρωτοβουλία εισάγει αυστηρότερες ποινικές προβλέψεις και, κυρίως, διευρύνει τον ορισμό της έμφυλης βίας εντάσσοντας νέες, σύγχρονες μορφές κακοποίησης. Μεταξύ αυτών, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη διαδικτυακή βία και την ψηφιακή παρενόχληση (cyberstalking), μορφές που έχουν ενταθεί τα τελευταία χρόνια λόγω της ραγδαίας εξάπλωσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και των ψηφιακών επικοινωνιών. Το νέο πλαίσιο θωρακίζει τις γυναίκες απέναντι στην αναγκαστική κοινοποίηση προσωπικών δεδομένων ή ευαίσθητου οπτικοακουστικού υλικού, μια πρακτική που συχνά χρησιμοποιείται ως μέσο εκβιασμού και ψυχολογικής εξόντωσης.

Διεθνείς Αξιολογήσεις και η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης

Η παρακολούθηση της εφαρμογής των διεθνών συμβάσεων αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη βελτίωση των εθνικών μηχανισμών. Η Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στις διαδικασίες του Συμβουλίου της Ευρώπης και συγκεκριμένα στις συνεδριάσεις της Επιτροπής των Μερών για την εφαρμογή της Σύμβασης για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (γνωστής ως Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης).

Οι εθνικοί μηχανισμοί τελούν υπό τη διαρκή αξιολόγηση διεθνών οργάνων, όπως η επιτροπή εμπειρογνωμόνων GREVIO. Στο πλαίσιο αυτό, η συμμετοχή της ελληνικής αντιπροσωπείας σε διεθνείς συναντήσεις —όπως η 3η Συνάντηση εκπροσώπων εθνικών μηχανισμών παρακολούθησης στη Μάλτα το 2025— επιτρέπει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και τη συγκριτική αξιολόγηση των ελληνικών επιδόσεων. Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης υπογραμμίζει την ανάγκη για ενισχυμένο διυπηρεσιακό συντονισμό, καθώς η αντιμετώπιση του φαινομένου δεν μπορεί να είναι αποσπασματική, αλλά απαιτεί τη σύγκλιση της δικαιοσύνης, των σωμάτων ασφαλείας, των υπηρεσιών υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας.

2. Οικονομική Βία: Η «Αόρατη» Μορφή Κακοποίησης

Το κεντρικό θέμα της 6ης Ετήσιας Έκθεσης εστιάζει στην οικονομική βία και τις ευρύτερες οικονομικές επιπτώσεις της έμφυλης κακοποίησης. Ενώ η σωματική και η σεξουαλική βία γίνονται άμεσα αντιληπτές λόγω των εμφανών τους συνεπειών, η οικονομική βία λειτουργεί με τρόπο υπόγειο, σταδιακό και εξαιρετικά καταστροφικό για την προσωπικότητα και την αυτονομία του θύματος.

Μηχανισμοί Ελέγχου και Παγίωση της Εξάρτησης

Η οικονομική βία στο πλαίσιο της ενδοοικογενειακής κακοποίησης εκδηλώνεται μέσα από μια σειρά συμπεριφορών που αποσκοπούν στον πλήρη έλεγχο των οικονομικών πόρων του θύματος. Σε αυτές περιλαμβάνονται:

• Η πλήρης απαγόρευση ή ο συστηματικός περιορισμός της πρόσβασης της γυναίκας στην αγορά εργασίας ή την εκπαίδευση.
• Ο απόλυτος έλεγχος του οικογενειακού εισοδήματος, ακόμη και των χρημάτων που κερδίζει η ίδια η γυναίκα από την εργασία της.
• Η στέρηση βασικών οικονομικών πόρων για την κάλυψη αναγκών διαβίωσης της ίδιας ή των παιδιών της.
• Η εξαναγκαστική ανάληψη χρεών ή δανείων στο όνομα του θύματος, γεγονός που την επιβαρύνει νομικά και οικονομικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Αυτός ο οικονομικός αποκλεισμός δημιουργεί ένα ασφυκτικό πλαίσιο εξάρτησης. Η ισορροπία εξουσίας μέσα στη σχέση διαταράσσεται υπέρ του θύτη, και η γυναίκα στερείται των απαραίτητων υλικών μέσων για να σχεδιάσει μια αυτόνομη ζωή. Πολλές γυναίκες εγκλωβίζονται και παραμένουν σε κακοποιητικά περιβάλλοντα όχι επειδή δεν αναγνωρίζουν τον κίνδυνο, αλλά επειδή στερούνται της οικονομικής δυνατότητας να αποχωρήσουν, να εξασφαλίσουν στέγη και να θρέψουν τα παιδιά τους.

Το Κοινωνικοοικονομικό Κόστος της Έμφυλης Βίας

Η έμφυλη βία δεν αποτελεί μόνο ατομική ή οικογενειακή τραγωδία· επιφέρει παράλληλα ένα τεράστιο κοινωνικό και οικονομικό κόστος σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, γεγονός που καθιστά την εξάλειψή της αναπτυξιακή αναγκαιότητα. Οι οικονομικές συνέπειες της βίας εκτείνονται σε πολλαπλούς τομείς:

1. Δημόσια Υγεία: Το κόστος για το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ) είναι υπέρογκο, καθώς περιλαμβάνει την ιατρική περίθαλψη σωματικών τραυμάτων, τη μακροχρόνια ψυχολογική και ψυχιατρική υποστήριξη των θυμάτων, καθώς και τη διαχείριση χρόνιων παθήσεων που απορρέουν από το παρατεταμένο μετατραυματικό στρες.
2. Αγορά Εργασίας και Παραγωγικότητα: Οι γυναίκες-θύματα βίας παρουσιάζουν συχνά υψηλά ποσοστά απουσίας από την εργασία τους (absenteeism) ή μειωμένη παραγωγικότητα λόγω της ψυχολογικής και σωματικής τους κατάστασης. Επιπλέον, η βία οδηγεί συχνά σε απώλεια θέσεων εργασίας, εντείνοντας τη γυναικεία ανεργία και περιορίζοντας τη συμβολή των γυναικών στο Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ).
3. Δικαιοσύνη και Καταστολή: Οι δαπάνες για τη λειτουργία των αστυνομικών αρχών, των δικαστηρίων, των σωφρονιστικών ιδρυμάτων, καθώς και η παροχή νομικής βοήθειας στα θύματα, επιβαρύνουν σημαντικά τον κρατικό προϋπολογισμό.

Η επένδυση σε πολιτικές πρόληψης και άμεσης υποστήριξης των θυμάτων αποδεικνύεται, συνεπώς, πολύ πιο αποδοτική οικονομικά από τη διαχείριση των καταστροφικών συνεπειών του φαινομένου.

3. Στρατηγικές Ενδυνάμωσης και Πολιτικές Ένταξης

Απέναντι σε αυτό το πολυεπίπεδο πρόβλημα, η ελληνική πολιτεία αναπτύσσει συγκεκριμένες οριζόντιες πολιτικές, με κεντρικό άξονα το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων (ΕΣΔΙΦ). Η αξιολόγηση της περιόδου 2021–2025 δείχνει ότι δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα στη δημιουργία εργαλείων που συνδέουν την προστασία με την οικονομική ενδυνάμωση.

Το Εργαλείο Άμεσης Προστασίας: Panic Button

Στο πεδίο της άμεσης παρέμβασης και προστασίας της ζωής, η εφαρμογή Panic Button (Ψηφιακό Μπουτόν Ειδοποίησης) αποτέλεσε μια από τις πιο επιτυχημένες και κρίσιμες τεχνολογικές προσθήκες. Το εργαλείο αυτό επιτρέπει σε γυναίκες που βρίσκονται σε κατάσταση υψηλού κινδύνου να ειδοποιούν άμεσα και αθόρυβα την Ελληνική Αστυνομία (ΕΛΑΣ), στέλνοντας το στίγμα της γεωγραφικής τους θέσης. Η επέκταση και η συστηματική χρήση της εφαρμογής τα έτη 2024 και 2025 αποδεικνύουν την αναγκαιότητά της, καθώς λειτουργεί ως σανίδα σωτηρίας σε στιγμές που η σωματική ακεραιότητα του θύματος απειλείται άμεσα.

Η Συνεργασία ΓΓΙΑΔ – ΔΥΠΑ για την Οικονομική Αυτονομία

Αναγνωρίζοντας ότι η πραγματική ελευθερία περνά μέσα από την οικονομική ανεξαρτησία, η ΓΓΙΑΔ έχει αναπτύξει μια στενή και θεσμοθετημένη συνεργασία με τη Δημόσια Υπηρεσία Απασχόλησης (ΔΥΠΑ). Η συνεργασία αυτή υλοποιείται μέσα από εξειδικευμένα προγράμματα:

• Ειδικό Επιδοτούμενο Πρόγραμμα Απασχόλησης: Απευθύνεται αποκλειστικά σε γυναίκες θύματα ενδοοικογενειακής ή έμφυλης βίας που εξυπηρετούνται από το Δίκτυο Δομών της ΓΓΙΑΔ. Το πρόγραμμα επιδοτεί τις επιχειρήσεις για την πρόσληψη των γυναικών αυτών, διευκολύνοντας την επανένταξή τους στην αγορά εργασίας και την εξασφάλιση σταθερού εισοδήματος.
• Ειδικό Βοήθημα Ευάλωτων Ομάδων: Παρέχεται άμεση οικονομική ενίσχυση σε γυναίκες που απομακρύνονται από το κακοποιητικό περιβάλλον και αντιμετωπίζουν σοβαρό πρόβλημα επιβίωσης, προσφέροντάς τους μια πρώτη βάση ασφάλειας.
• Κοινή Δράση «Ανεξάρτητη Δυνατή Ελεύθερη»: Μια ευρεία σύμπραξη της ΔΥΠΑ με τα Υπουργεία Εργασίας, Κοινωνικής Συνοχής και Προστασίας του Πολίτη, η οποία συνδυάζει την επαγγελματική συμβουλευτική, την κατάρτιση και τη στοχευμένη προώθηση στην απασχόληση, προσφέροντας στις γυναίκες τα εφόδια να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή.

4. Το Πανελλαδικό Δίκτυο Δομών Υποστήριξης

Ο επιχειρησιακός πυρήνας της προστασίας και της συμβουλευτικής υποστήριξης των γυναικών στην Ελλάδα αποτελείται από ένα οργανωμένο, πανελλαδικό Δίκτυο Δομών, η χρηματοδότηση του οποίου έχει διασφαλιστεί μέσω ευρωπαϊκών συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων.

[ Γραμμή SOS 15900 ]

(24/7 Τηλεφωνική Υποστήριξη)

│

┌────────────────┴────────────────┐

▼                                 ▼

[ 44 Συμβουλευτικά Κέντρα ]     [ 20 Ξενώνες Φιλοξενίας ]

(Ψυχολογική, Νομική & Κοινωνική    (Ασφαλής Στέγαση & Προστασία

Υποστήριξη σε ΟΤΑ/ΚΕΘΙ)            Θυμάτων και Παιδιών)

1. Η Τηλεφωνική Γραμμή SOS 15900

Λειτουργεί σε 24ωρη βάση, 365 ημέρες τον χρόνο και αποτελεί το πρώτο σημείο επαφής για εκατοντάδες γυναίκες. Στελεχωμένη με εξειδικευμένους συμβούλους, η γραμμή παρέχει άμεση ψυχολογική στήριξη, πληροφόρηση και καθοδήγηση για τους τρόπους αντίδρασης και προστασίας σε επείγοντα περιστατικά.

2. Τα Συμβουλευτικά Κέντρα

Αναπτυγμένα σε όλες τις Περιφέρειες της χώρας, τα Συμβουλευτικά Κέντρα (ορισμένα εκ των οποίων λειτουργούν από τους Δήμους και άλλα από το Κέντρο Ερευνών για Θέματα Ισότητας – ΚΕΘΙ) προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες. Η υποστήριξη είναι ολιστική και περιλαμβάνει:

• Ψυχολογική συμβουλευτική για την ενδυνάμωση του θύματος και τη διαχείριση του τραύματος.
• Νομική συμβουλευτική και καθοδήγηση για τις δικαστικές διαδικασίες, την υποβολή μηνύσεων και τα ζητήματα επιμέλειας παιδιών.
• Κοινωνική υποστήριξη και διασύνδεση με υπηρεσίες απασχόλησης και πρόνοιας.

3. Οι Ξενώνες Φιλοξενίας

Για τις περιπτώσεις όπου η παραμονή στην εστία εγκυμονεί κινδύνους για τη ζωή της γυναίκας και των παιδιών της, οι Ξενώνες Φιλοξενίας προσφέρουν ασφαλή, απόρρητη στέγαση, διατροφή και πλήρη φροντίδα. Στόχος είναι η απομάκρυνση από την εστία του κινδύνου και η προετοιμασία για την ομαλή κοινωνική επανένταξη.

Για την περαιτέρω αναβάθμιση του Δικτύου, η ΓΓΙΑΔ υλοποιεί την επικαιροποίηση των Κανονισμών Λειτουργίας των δομών και εισάγει το Οριζόντιο Εργαλείο Εκτίμησης Κινδύνου. Πρόκειται για ένα επιστημονικό εργαλείο που επιτρέπει στα στελέχη των δομών να αξιολογούν με ακρίβεια την πιθανότητα επανάληψης ή κλιμάκωσης της βίας (ακόμη και του κινδύνου γυναικοκτονίας), ώστε να λαμβάνονται εξατομικευμένα μέτρα προστασίας.

5. Πολλαπλές Διακρίσεις και Ευάλωτες Ομάδες Γυναικών

Η έμφυλη βία δεν εκδηλώνεται στο κενό· συχνά τέμνεται με άλλες μορφές κοινωνικής ευαλωτότητας, δημιουργώντας ένα καθεστώς πολλαπλών διακρίσεων. Η 6η Ετήσια Έκθεση αφιερώνει ειδικό τμήμα στις πολιτικές που απευθύνονται σε γυναίκες οι οποίες, πέραν του φύλου τους, αντιμετωπίζουν επιπλέον συστημικά εμπόδια πρόσβασης στις υπηρεσίες προστασίας.

Η διασφάλιση της προσβασιμότητας μέσω της παροχής διερμηνείας (για γυναίκες πρόσφυγες ή μετανάστριες) και ο σχεδιασμός εξειδικευμένων παρεμβάσεων σε συνεργασία με συναρμόδιες Γραμματείες αποτελούν απαραίτητες προϋποθέσεις για να μην μένει καμία γυναίκα αβοήθητη, ανεξάρτητα από την εθνικότητα, τη φυλή ή την κοινωνική της κατάσταση.

6. Ο Ρόλος των Πανεπιστημίων και των Τοπικών Κοινοτήτων

Η καταπολέμηση της έμφυλης βίας απαιτεί την ενεργοποίηση ολόκληρου του κοινωνικού ιστού. Στο πλαίσιο αυτό, η Έκθεση αναδεικνύει τον αναβαθμισμένο ρόλο των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων (ΑΕΙ) και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Οι Επιτροπές Ισότητας στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα

Τα ελληνικά πανεπιστήμια (όπως το ΑΠΘ, το ΕΚΠΑ, το Πανεπιστήμιο Κρήτης, το ΟΠΑ κ.ά.) έχουν συστήσει και ενεργοποιήσει τις Επιτροπές Ισότητας Φύλων και Καταπολέμησης των Διακρίσεων (ΕΙΦΚΔ). Τα ιδρύματα αυτά υιοθετούν Σχέδια Δράσης για την Ισότητα των Φύλων (Gender Equality Plans – GEP) και αναπτύσσουν οριζόντιες δράσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της σεξουαλικής παρενόχλησης εντός της ακαδημαϊκής κοινότητας. Η πανεπιστημιακή κοινότητα μετατρέπεται έτσι σε έναν χώρο ασφάλειας, έρευνας και καλλιέργειας της έμφυλης ισότητας.

Τοπική Αυτοδιοίκηση: ΠΕΠΙΣ και ΔΕΠΙΣ

Σε επίπεδο τοπικής κοινωνίας, οι Περιφερειακές Επιτροπές Ισότητας (ΠΕΠΙΣ) και οι Δημοτικές Επιτροπές Ισότητας (ΔΕΠΙΣ) διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο. Λειτουργούν ως δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ των κεντρικών πολιτικών και των αναγκών της κάθε περιοχής. Μέσα από τοπικές δράσεις ευαισθητοποίησης, ενημερωτικές εκδηλώσεις και τη δικτύωση με τις τοπικές κοινωνικές υπηρεσίες, συμβάλλουν στη διάχυση της πληροφορίας και στην αποδόμηση των έμφυλων στερεοτύπων που αναπαράγουν τη βία.

Συμπεράσματα

Η ανάλυση των δεδομένων και των θεματικών αξόνων της 6ης Ετήσιας Έκθεσης για τη Βία κατά των Γυναικών καταδεικνύει ότι η έμφυλη κακοποίηση παραμένει μια σκληρή και ανησυχητική πραγματικότητα στην ελληνική κοινωνία. Η καταγραφόμενη αύξηση των καταγγελιών, ιδιαίτερα για περιστατικά σεξουαλικής και ενδοοικογενειακής βίας, δεν αποτυπώνει απαραίτητα μόνο την έξαρση του φαινομένου· αντανακλά σε μεγάλο βαθμό τη σταδιακή ρήξη της σιωπής. Οι γυναίκες βρίσκουν πλέον τη δύναμη να μιλήσουν, να καταγγείλουν και να αναζητήσουν βοήθεια, επειδή γνωρίζουν ότι υπάρχει ένα δομημένο θεσμικό πλαίσιο και ένα δίκτυο προστασίας έτοιμο να τις υποστηρίξει.

Η ανάδειξη της οικονομικής βίας ως κεντρικού μηχανισμού ελέγχου και εγκλωβισμού υπογραμμίζει ότι η παροχή στέγης και ψυχολογικής υποστήριξης, αν και αναγκαία, δεν επαρκεί. Η οριστική ρήξη του κύκλου της βίας απαιτεί τη διασφάλιση των μέσων για μια αυτόνομη διαβίωση. Οι στοχευμένες πολιτικές απασχόλησης, η επαγγελματική επανειδίκευση και η οικονομική ενίσχυση των θυμάτων αποτελούν τα μοναδικά ασφαλή θεμέλια πάνω στα οποία μια γυναίκα μπορεί να οικοδομήσει την ελευθερία της.

Η καταπολέμηση της έμφυλης βίας δεν αποτελεί αποκλειστική ευθύνη ενός μόνο Υπουργείου ή μιας Γενικής Γραμματείας. Είναι ένας διαρκής, συλλογικός αγώνας που απαιτεί τη συντονισμένη δράση της Πολιτείας, της Δικαιοσύνης, των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, της Κοινωνίας των Πολιτών και του κάθε πολίτη ξεχωριστά. Μόνο μέσα από τη συνεχή εγρήγορση, την αυστηρή εφαρμογή του νόμου και την οικονομική και κοινωνική ενδυνάμωση των γυναικών θα μπορέσουμε να διαμορφώσουμε μια κοινωνία πραγματικής ισότητας, ασφάλειας και αξιοπρέπειας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ Η ΕΚΘΕΣΗ ΕΔΩ

6η Ετήσια Έκθεση για τη Βία κατά των Γυναικών