Ο ιερέας του Αγίου Σάββα στο Ντάργουιν, που αφιέρωσε 34,5 χρόνια στη μετάφραση της Καινής Διαθήκης στα αγγλικά, μιλά για την Ορθοδοξία, τον απόδημο Ελληνισμό, τους Καλύμνιους της Αυστραλίας και το μεγάλο έργο της ανέγερσης της νέας ενορίας.
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΛΚΙΤΗ
Υπάρχουν συνεντεύξεις που απλώς μεταφέρουν ειδήσεις και υπάρχουν και εκείνες που αφήνουν στον δημοσιογράφο την αίσθηση ότι συνάντησε έναν άνθρωπο με βαθιά πίστη, μόρφωση και ουσιαστικό έργο. Η συνέντευξη που παραχώρησε στο News-Politics.gr ο πατέρας Χρήστος Τσορακλίδης ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Ο εφημέριος της ενορίας του Αγίου Σάββα στο Ντάργουιν της Αυστραλίας βρέθηκε στην Κάλυμνο, όχι μόνο για να προσκυνήσει τον Άγιο Σάββα τον εν Καλύμνω και τα άλλα ιερά προσκυνήματα του νησιού, αλλά και για να γνωρίσει από κοντά τη γενέτειρα των ανθρώπων που υπηρετεί καθημερινά στην άλλη άκρη του κόσμου. Παράλληλα, τέλεσε δύο γάμους ενοριτών του από το Ντάργουιν, οι οποίοι επέλεξαν να ενώσουν τη ζωή τους στην ιδιαίτερη πατρίδα τους.
Η συζήτησή μας κινήθηκε από τη ζωή και την ιεροσύνη μέχρι τον απόδημο Ελληνισμό, την επιστήμη, την οικογένεια, την Ορθοδοξία και το εντυπωσιακό έργο που δημιουργείται σήμερα στο Ντάργουιν.
«Η κοινωνία της αγάπης μας κάνει να προοδεύουμε»
Από την πρώτη στιγμή μίλησε με ιδιαίτερη συγκίνηση για τους ανθρώπους της ενορίας του. «Από τους ενορίτες μου έχω τις καλύτερες εντυπώσεις. Τους αγαπώ και μεταξύ μας υπάρχει κοινωνία αγάπης. Και αυτή η κοινωνία αγάπης, συνεννόησης και συνεργασίας μας κάνει να προοδεύουμε.»
Λίγο αργότερα, όταν του επισημάναμε ότι και οι ενορίτες του τον αγαπούν και τον σέβονται για το έργο του, εκείνος απάντησε με μια φράση που αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται την ιερατική διακονία: «Πρώτα εγώ αγάπησα τους ενορίτες μου.»
Από τη Θεσσαλονίκη στην Αυστραλία
Ο πατέρας Χρήστος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Είναι παντρεμένος, πατέρας πέντε παιδιών και παππούς τεσσάρων εγγονιών. Η ζωή τον οδήγησε στην Αυστραλία, όπου βρέθηκε χωρίς να γνωρίζει τη γλώσσα και κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες. Με επιμονή δημιούργησε την οικογένειά του, εργάστηκε σκληρά και συνέχισε αδιάκοπα να μορφώνεται. Η Εκκλησία τον κάλεσε στην ιεροσύνη και, όπως ο ίδιος εξομολογήθηκε, «Η ιεροσύνη είναι μεγάλη χαρά και τιμή για μένα.»
Η πρώτη του διακονία ήταν στην Αδελαΐδα. Εκεί συνέβαλε αποφασιστικά στην ανέγερση ενός μεγάλου ναού, ενοριακής αίθουσας και σχολείου, ενώ βοήθησε και στη δημιουργία δεύτερου ναού αφιερωμένου στον Άγιο Νικόλαο.
Οι γνώσεις που διέθετε από την οικογενειακή επιχείρηση στις κατασκευές και στη διοίκηση έργων αποδείχθηκαν πολύτιμες. Δεν περιορίστηκε όμως στην επίβλεψη και στον σχεδιασμό. Όπως μας είπε, πολλές φορές δούλευε και ο ίδιος στο εργοτάξιο, χτίζοντας με τα ίδια του τα χέρια.
Το έργο ζωής: 34,5 χρόνια για τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης
Παράλληλα με την ποιμαντική του διακονία δεν εγκατέλειψε ποτέ την επιστημονική έρευνα. Συνέχισε πανεπιστημιακές σπουδές στην Αυστραλία, ακόμη και στις Καλές Τέχνες, ενώ αφιέρωσε το διδακτορικό του σε ένα έργο που, όπως φάνηκε από την περιγραφή του, αποτελεί το μεγάλο πάθος της ζωής του. Επί 34,5 ολόκληρα χρόνια εργάστηκε για τη μετάφραση της Καινής Διαθήκης στην αγγλική γλώσσα.
Όπως εξήγησε, χρειάστηκε να εμβαθύνει στη Βίβλο, στην ιουδαϊκή και στην εβραϊκή γραμματεία, ώστε να αποδώσει όσο το δυνατόν πιστότερα το πρωτότυπο κείμενο. Υποστήριξε ότι στις υπάρχουσες μεταφράσεις υπάρχουν πολλά μεταφραστικά λάθη και παρερμηνείες, γεγονός που τον οδήγησε σε μια επίπονη πολυετή προσπάθεια αποκατάστασης της ακριβούς θεολογικής απόδοσης του κειμένου. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, η μετάφραση βρίσκεται πλέον στο τελικό στάδιο και αναμένεται να αξιολογηθεί από τη Θεολογική Σχολή της Βοστώνης πριν προχωρήσει στην έκδοσή της.
Η ενορία που ξεκίνησε με… 500 δολάρια
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η αναφορά του στη δημιουργία της ενορίας του Αγίου Σάββα στο Ντάργουιν. Όπως είπε, όταν ξεκίνησε η προσπάθεια υπήρχαν μόλις 500 δολάρια. Οι πρώτες Θείες Λειτουργίες τελούνταν σε ένα γήπεδο μπάσκετ, μέσα σε βροχές, ανέμους, υψηλές θερμοκρασίες και έντομα. Στη συνέχεια, για εννέα μήνες, η ενορία στεγάστηκε δωρεάν σε άλλον χώρο, που βρέθηκε με τη συμβολή του Καλύμνιου Αντώνη Μιαούδη.
Η πρώτη σημαντική οικονομική ενίσχυση ήρθε από την κυβέρνηση της Βόρειας Επικράτειας, η οποία διέθεσε 50.000 δολάρια για τις βασικές ανάγκες της νεοσύστατης ενορίας. Και τότε άρχισαν τα θαύματα..
Το πρώτο και το δεύτερο «θαύμα»
Ο πατέρας Χρήστος περιέγραψε με συγκίνηση τα γεγονότα που, όπως ο ίδιος πιστεύει, σημάδεψαν την πορεία της ενορίας. Το πρώτο θαύμα ήρθε μια Μεγάλη Παρασκευή, όταν η κυβέρνηση παραχώρησε στην ενορία οικόπεδο έκτασης 10.000 τετραγωνικών μέτρων, προκειμένου να ανεγερθεί ο Ιερός Ναός του Αγίου Σάββα.
Σήμερα έχουν ήδη ολοκληρωθεί τα θεμέλια, το δάπεδο και οι κολόνες του ναού, ενώ τα τελευταία δύο χρόνια οι ακολουθίες τελούνται προσωρινά, χωρίς την καταβολή ενοικίου, σε άλλο χώρο που έχει παραχωρηθεί στην ενορία μέχρι να ολοκληρωθούν οι εργασίες.
Το δεύτερο «θαύμα» ήρθε και πάλι μια Μεγάλη Παρασκευή, όταν η κυβέρνηση ενέκρινε χρηματοδότηση ύψους 5 εκατομμυρίων δολαρίων για την ολοκλήρωση του ενοριακού κέντρου.
Το συγκρότημα θα περιλαμβάνει δύο μεγάλες αίθουσες, χωρητικότητας 440 και 150 ατόμων αντίστοιχα, οι οποίες θα φιλοξενούν τις λατρευτικές και πολιτιστικές δραστηριότητες της κοινότητας μέχρι να ολοκληρωθεί ο ναός και στη συνέχεια θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς για την ελληνική ομογένεια.
Ο πατέρας Χρήστος δεν παρέλειψε να εκφράσει την ευγνωμοσύνη του στους δεκάδες εθελοντές που στάθηκαν δίπλα του και δίπλα στην προσπάθεια. Μηχανικοί, τεχνίτες, επαγγελματίες και απλοί πιστοί αφιέρωσαν αμέτρητες ώρες προσωπικής εργασίας, προσφέροντας γνώσεις, κόπο και χρόνο για να γίνει πραγματικότητα ένα όνειρο που ξεκίνησε από το μηδέν.
Όπως ανέφερε, ιδιαίτερα ικανοποιητική είναι πλέον και η οικονομική κατάσταση της ενορίας, γεγονός που επιτρέπει την απρόσκοπτη συνέχιση των εργασιών του ενοριακού κέντρου ενώ ο ναός θα ολοκληρωθεί από τους ίδιους. «Με τη βοήθεια του Θεού, των εθελοντών και των ανθρώπων της κοινότητάς μας δημιουργείται μία από τις μεγαλύτερες εκκλησίες της Αυστραλίας», σημείωσε.
«Όπου υπάρχει Εκκλησία, επιβιώνει ο Ελληνισμός»
Από τα πιο ουσιαστικά σημεία της συνέντευξης ήταν η συζήτηση για τον απόδημο Ελληνισμό. Με λόγο καθαρό και χωρίς περιστροφές, ο πατέρας Χρήστος διατύπωσε μια θέση που συμπυκνώνει όλη τη φιλοσοφία της διακονίας του. «Όπου υπάρχει Εκκλησία, είναι το θεμέλιο και βρίσκει καταφύγιο ο Ελληνισμός. Όπου δεν υπάρχει Εκκλησία, ο Ελληνισμός σιγά σιγά εξαφανίζεται….Η Εκκλησία είναι ο συνδετικός κρίκος που συνδέει την πίστη με την πατρίδα.»
Δεν μίλησε μόνο ως ιερέας, αλλά ως άνθρωπος που ζει καθημερινά την πραγματικότητα της ομογένειας και γνωρίζει πόσο δύσκολο είναι να διατηρηθούν ζωντανές η ελληνική γλώσσα, η πίστη και η εθνική ταυτότητα στις επόμενες γενιές.
«Οι Καλύμνιοι κράτησαν όρθιο το Ντάργουιν»
Ιδιαίτερα θερμά ήταν τα λόγια του για τους Καλύμνιους της Αυστραλίας. Με εμφανή συγκίνηση δήλωσε: «Δεν έχω δει στη ζωή μου καλύτερους εργάτες, πιο δυνατούς και πιο ανθεκτικούς ανθρώπους από τους Καλύμνιους.» Και πρόσθεσε μια φράση που δύσκολα ξεχνά κανείς: «Αν δεν υπήρχαν οι Καλύμνιοι στο Ντάργουιν, θα είχε καταρρεύσει όλη η οικοδομική δραστηριότητα.»
Παράλληλα, εξήρε την αγάπη τους για τον τόπο καταγωγής τους. «Δεν έχω δει από άλλους Έλληνες τόσο μεγάλη αγάπη για την ιδιαίτερη πατρίδα τους, όσο αυτή που έχουν οι Καλύμνιοι, είτε ζουν στην Αυστραλία είτε στην ίδια την Κάλυμνο.»
«Εσείς έχετε τους Αγίους του Θεού ανάμεσά σας»
Αναφερόμενος στην Κάλυμνο, έκανε μια παρατήρηση που συγκίνησε ιδιαίτερα. «Εσείς έχετε κάτι που εμείς δεν έχουμε. Έχετε ανάμεσά σας τους Αγίους του Θεού.» Ήταν ένας τρόπος να αναδείξει τον μοναδικό πνευματικό πλούτο του νησιού, που φιλοξενεί μορφές όπως ο Άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης αναφέρθηκε και στην έννοια της ηθικής, επισημαίνοντας ότι: «Η ηθική δεν είναι αποκλειστική ιδιότητα των χριστιανών. Ηθικοί και καλοί άνθρωποι υπάρχουν και σε άλλες θρησκείες. Όμως μόνο στην Ορθοδοξία ο Θεός οδηγεί τον άνθρωπο στην τελειότητα.»
Οι συναντήσεις στην Κάλυμνο
Κατά την παραμονή του στο νησί συναντήθηκε με τον Έπαρχο Καλύμνου Μανώλη Μουσελλή και τη σύζυγό του Άννα, με τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη, καθώς και με ιερείς της τοπικής Εκκλησίας, με τους οποίους συλλειτούργησε. Παράλληλα, τέλεσε δύο γάμους ενοριακών του προσώπων, συνδέοντας με τον τρόπο αυτό την Κάλυμνο με την ομογένεια του Ντάργουιν.
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στον Καλύμνιο Αντώνη Μιαούδη, ο οποίος ζει επί σειρά ετών στην Αυστραλία και, μαζί με τον γιο του, αποτελεί έναν από τους βασικούς εθελοντές και αναγνώστες της ενορίας του Αγίου Σάββα. Τόσο ο πατέρας Χρήστος όσο και εγώ αισθανόμαστε την ανάγκη να τον ευχαριστήσουμε θερμά, καθώς χάρη στη δική του πρωτοβουλία πραγματοποιήθηκε αυτή η τόσο ουσιαστική συνέντευξη.
Το μήνυμα στους Καλύμνιους
Ολοκληρώνοντας τη συνέντευξή του, ο πατέρας Χρήστος απηύθυνε ένα μήνυμα προς όλους τους Καλύμνιους: «Να είστε σταθεροί στην πίστη σας. Να προχωράτε με σταθερότητα στον δρόμο της αρετής και της δικαιοσύνης, με το βλέμμα στραμμένο στον Ιησού Χριστό. Να υπάρχει τάξη στη ζωή σας, υπακοή, πειθαρχία και μέτρο.»
Η συνέντευξη με τον πατέρα Χρήστο Τσορακλίδη δεν περιορίστηκε στην παρουσίαση της πορείας ενός ιερέα που διακονεί στην άλλη άκρη του κόσμου. Ανέδειξε έναν άνθρωπο που συνδυάζει την πίστη με τη γνώση, την πνευματική διακονία με την πράξη, την επιστημονική έρευνα με την καθημερινή προσφορά.
Μέσα από τα λόγια του αναδείχθηκε, πάνω απ’ όλα, η δύναμη της Ορθοδοξίας να κρατά ενωμένες τις ελληνικές κοινότητες της διασποράς, αλλά και η ξεχωριστή συμβολή των Καλυμνίων, οι οποίοι, όπως ο ίδιος είπε με θαυμασμό, δεν έχασαν ποτέ ούτε την εργατικότητά τους ούτε την αγάπη για τον τόπο τους, όπου κι αν βρέθηκαν.
Ίσως αυτή να είναι και η σημαντικότερη παρακαταθήκη της συζήτησής μας: ότι οι δεσμοί της πίστης, της οικογένειας και της πατρίδας εξακολουθούν να αποτελούν το πιο σταθερό θεμέλιο του απόδημου Ελληνισμού.
BINTEO
