Η Γκετέ προέρχεται από την αντιπολιτευόμενη παράταξη «Ανυπότακτη Γαλλία» του Ζαν-Λικ Μελανσόν, η οποία διαχρονικά ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ και στη στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Έντονη αναταραχή στο εσωτερικό του ΝΑΤΟ και στο ευρωπαϊκό πολιτικό σκηνικό προκαλεί η τοποθέτηση της αντιπροέδρου της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης, Κλεμάνς Γκετέ, η οποία άνοιξε δημόσια τη συζήτηση για πιθανή αποχώρηση της Γαλλίας από τη Βορειοατλαντική Συμμαχία. Η δήλωσή της, που έγινε στις 9 Ιανουαρίου 2026, έρχεται σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων, με το ζήτημα της Γροιλανδίας και τις κινήσεις των Ηνωμένων Πολιτειών να δοκιμάζουν τη συνοχή της Συμμαχίας.
Η Κλεμάνς Γκετέ ανακοίνωσε ότι προτίθεται να καταθέσει πρόταση προς ψηφοφορία στην κάτω Βουλή, με στόχο τον σχεδιασμό αποχώρησης της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ, ξεκινώντας από την έξοδο από την κοινή στρατιωτική διοίκηση. Όπως τόνισε, η πρωτοβουλία αυτή βασίζεται στην εκτίμηση ότι οι πρόσφατες ενέργειες των ΗΠΑ απομακρύνονται από τις ευρωπαϊκές αξίες και ενισχύουν υπέρμετρα την επιρροή της Ουάσιγκτον στις στρατηγικές αποφάσεις της Συμμαχίας.
Μεταξύ των αιτιάσεων που ανέφερε συγκαταλέγονται η υπόθεση της σύλληψης του προέδρου της Βενεζουέλας, Νικολάς Μαδούρο, από αμερικανικές δυνάμεις, η στρατιωτική στήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ για τις επιχειρήσεις στην Παλαιστίνη, καθώς και οι δηλώσεις του Ντόναλντ Τραμπ περί πιθανής προσάρτησης της Γροιλανδίας. Κατά την ίδια, οι κινήσεις αυτές υπονομεύουν τη διεθνή νομιμότητα και δημιουργούν σοβαρά ρήγματα στις σχέσεις Ευρώπης – ΗΠΑ.
Η Γκετέ προέρχεται από την αντιπολιτευόμενη παράταξη «Ανυπότακτη Γαλλία» του Ζαν-Λικ Μελανσόν, η οποία διαχρονικά ασκεί κριτική στο ΝΑΤΟ και στη στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν για την απόφασή του να στείλει στρατεύματα στην Ουκρανία, χαρακτηρίζοντάς την επικίνδυνη κλιμάκωση.
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο επικεφαλής του κόμματος «Πατριώτες», Φλοριάν Φιλιπό, ο οποίος χαρακτήρισε την εμπλοκή της Γαλλίας «καθαρή τρέλα» που μπορεί να οδηγήσει σε άμεση σύγκρουση με τη Ρωσία. Η συζήτηση για ενδεχόμενη αποχώρηση από το ΝΑΤΟ επαναφέρει στο προσκήνιο το ζήτημα της γαλλικής στρατηγικής αυτονομίας και θέτει κρίσιμα ερωτήματα για το μέλλον της ευρωπαϊκής ασφάλειας και των διατλαντικών σχέσεων.
Η αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ το 1966
Το 1966 αποτέλεσε ορόσημο για τη θέση της Γαλλίας στο διεθνές σύστημα ασφαλείας, καθώς η χώρα προχώρησε σε μια απόφαση με βαθύ στρατηγικό και πολιτικό αποτύπωμα: την αποχώρησή της από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ. Η επιλογή αυτή, που έφερε την προσωπική σφραγίδα του τότε προέδρου Σαρλ ντε Γκωλ, εντάχθηκε σε ένα ευρύτερο όραμα ενίσχυσης της εθνικής κυριαρχίας και της στρατηγικής αυτονομίας της Γαλλίας απέναντι στις μεγάλες δυνάμεις της εποχής.
Ο Σαρλ ντε Γκωλ θεωρούσε ότι η αρχιτεκτονική του ΝΑΤΟ είχε εξελιχθεί σε μηχανισμό υπέρμετρης αμερικανικής επιρροής, περιορίζοντας την ανεξαρτησία των ευρωπαϊκών κρατών και ιδιαίτερα της Γαλλίας. Κατά την άποψή του, η εξάρτηση από τις στρατηγικές επιλογές της Ουάσιγκτον μπορούσε να οδηγήσει σε αποφάσεις που δεν συνέπιπταν με τα γαλλικά και ευρωπαϊκά συμφέροντα. Για τον λόγο αυτό, το Παρίσι αποφάσισε να αποσύρει τις ένοπλες δυνάμεις του από την ενιαία στρατιωτική διοίκηση της Συμμαχίας και να ζητήσει την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το γαλλικό έδαφος.
Παράλληλα, η Γαλλία επιδίωξε να χαράξει μια ανεξάρτητη πορεία στον τομέα της άμυνας, επενδύοντας στην ανάπτυξη αυτόνομων στρατιωτικών δυνατοτήτων και στη δημιουργία εθνικού πυρηνικού οπλοστασίου. Η κίνηση αυτή στόχευε στη διασφάλιση της αποτρεπτικής ισχύος της χώρας, χωρίς εξάρτηση από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η απόφαση του 1966 δεν σήμαινε πλήρη αποχώρηση της Γαλλίας από το ΝΑΤΟ, αλλά ανέδειξε μια διαφορετική αντίληψη για τη συμμαχική συνεργασία, βασισμένη στην ισορροπία, την εθνική αυτονομία και την ευρωπαϊκή στρατηγική ανεξαρτησία.
documentonews.gr