Από την Κυριακή Παπαδόπουλου στη διάσημη «Μαρινέλλα»
Η Κυριακή Παπαδόπουλου, όπως ήταν το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, στις 19 Μαΐου 1938. Από πολύ μικρή είχε μπει στον «χώρο». Στην ηλικία των 4 ετών συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα” στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης. Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα μαζί με τους ανερχόμενους τότε ηθοποιούς Κώστα Βουτσά και Μάρθα Καραγιάννη.
Το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο «Μαρινέλλα» της το έδωσε στην αρχή της καριέρας της ως τραγουδίστρια στα θέατρα και τα νυχτερινά μαγαζιά της Θεσσαλονίκης, το 1957, ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας, εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του.
Η γνωριμία με τον Καζαντζίδη και η δόξα του θρυλικού ντουέτου
Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα ήταν ζευγάρι στο πάλκο και στη ζωή και γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Τον Αύγουστο του 1957, η Μαρινέλλα γνωρίζει σε ένα κέντρο που τραγουδούσε τον Στέλιο Καζαντζίδη- μάλιστα της έκανε παρατήρηση ότι τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ.
Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της, όπου ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.
Από το παραθαλάσσιο κέντρο Λουξεμβούργο” της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία.
Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ένα χρόνο αφού ο Καζαντζίδης αποφάσισε να αποσυρθεί από το τραγούδι.
Στην διάρκεια της κοινής καλλιτεχνικής πορείας ως ντουέτο, εμφανίστηκαν σε πολλές ταινίες του κινηματογράφου, με πιο διάσημη εμφάνισή τους στην κωμωδία του 60 «Η κυρία Δήμαρχος» , ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα».
Την ίδια ώρα, στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν γινόταν το αδιαχώρητο, ενώ συνεργάστηκαν με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, λ.χ. Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.
Η πρώτη μεγάλη σόλο επιτυχία της και ο ελληνικός κινηματογράφος
Το 1966, μετά τον χωρισμό της με τον Καζαντζίδη, η Μαρινέλλα, ξεκινά μόνης της να καθιερωθεί στον χώρο, με τη βοήθεια μεγάλων συνθετών όπως ο Γιώργος Κατσαρός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος και ο Μίμης Πλέσσας.
Κυκλοφορεί 45άρια, τραγουδά σε συναυλίες και μουσικές παραστάσεις και εμφανίζεται σε νυχτερινά κέντρα δίπλα σε θρυλικά ονόματα της εποχής όπως ο Τόλης Βοσκόπουλος, η Δούκισσα, ο Γιάννης Πουλόπουλος, ο Στράτος Διονυσίου, η Μπέμπα Μπλανς και Χρηστάκη.
Ωστόσο η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήρθε το 1968 – ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία «Η Κόρη μου η Σοσιαλίστρια».
Το 1968 η Μαρινέλλα γράφει άλλη χρυσή σελίδα στον ελληνικό κινηματογράφο, ερμηνεύοντας το εμβληματικό «Άνοιξε πέτρα» του τον Λευτέρη Παπαδόπουλου στο μιούζικαλ «Γοργόνες και μάγκες» του Γιάννη Δαλιανίδη.
Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι μπήκε στο στούντιο και το είπε μόνο μια φορά – δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο.
Άλλες αξέχαστες ερμηνείες της Μαρινέλλας στις παλιές ελληνικές ταινίες είναι τα αγαπημένα τραγούδια «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» , στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη «Η Παριζιάνα» και το «Πάλι θα κλάψω» στην ταινία «Ησαΐα μη χορεύεις».
Το 1970 ερμήνευσε το «Κρίμα το μπόι σου» στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Κώστα Καραγιάννη. Αυτή ήταν και η τελευταία της εμφάνιση στον ελληνικό κινηματογράφο.
Η μεγάλη αναγνώριση και οι εμφανίσεις στο εξωτερικό
Από την δεκαετία του 1970, η Μαρινέλλα μεταμορφώνεται σταδιακά σε μία ντίβα, μία κυρία της πίστας που μέχρι και σήμερα μαγεύει το κοινό της τόσο με τα τραγούδια και την αψεγάδιαστη φωνή της, όσο και με την παρουσία της.
Στις 27 Μαρτίου του 1970 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Ένα τραγούδι είν’ η ζωή μου» με τραγούδια του Γιάννη Σπανού, του Μίμη Πλέσσα, του Γιώργου Ζαμπέτα, του Στέλιου Ζαφειρίου και του Νάκη Πετρίδη. Σε αυτό τον δίσκο περιλαμβανόταν δύο από τις μεγαλύτερες, διαχρονικές επιτυχίες της, «Πάλι θα κλάψω» και «Με πνίγει τούτη η σιωπή».
Ακολουθούν εμφανίσεις και σόου στην Ελλάδα και το εξωτερικό, συνεργασίες με μεγάλους συνθέτες όπως ο Χατζιδάκις και ο Ακης Πάνου και τεράστιες επιτυχίες όπως το «Πυρετός (Κάθε γνωριμία)» και «Κοίτα με στα μάτια».
Τραγούδησε ζωντανά στο BBC καλεσμένη στην εκπομπή της Νάνας Μούσχουρη “Nana Mouskouri with the Athenians” , ερμηνεύοντας τραγούδια όπως το «Μινόρε της αυγής», «Πάλι θα κλάψω», «Τι να φταίει», «Κυρά Γιώργαινα» κ.ά.
Το 1972 η Μαρινέλλα πρωτοπορεί και φέρνει επανάστση στην ελληνική δισκογραφία – έγινε η πρώτη Ελληνίδα τραγουδίστρια που έκανε ζωντανή ηχογράφηση του προγράμματος της στο “Stork” και το “Μarinella’s” και κυκλοφόρησε δίσκους με τον τίτλο “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα” (στις 16 Μαρτίου του 1972) και αντίστοιχα “Μια βραδιά με τη Μαρινέλλα no. 2” (στις 6 Απριλίου του 1973).
Στις 6 Απριλίου του 1974 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην πρώτη της συμμετοχή στην Eurovision στο Μπράιτον του Ηνωμένου Βασιλείου με το τραγούδι του Γιώργου Κατσαρού «Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου» σε στίχους Πυθαγόρα. Το τραγούδι κατέλαβε την ενδέκατη θέση ανάμεσα σε 17 χώρες, μια θέση που όμως δεν εμπόδισε το κομμάτι να κάνει ευρωπαϊκή καριέρα.
Η ιστορική συνεργασία με τον Κώστα Χατζή και οι μπουάτ
Το 1975 η Μαρινέλλα κυκλοφόρησε τον δίσκο «Μαρινέλλα για πάντα», με δυο εμβληματικά κομμάτια: τραγούδια: το «Κι’ ύστερα» του Κώστα Χατζή τη διεθνή επιτυχία του Ντέμη Ρούσσου, το «Γιατί φοβάσαι (From souvenirs to souvenirs)», σε ελληνικούς στίχους του Πυθαγόρα.
Μετά από αυτό τον δίσκο, η Μαρινέλλα εγκαταλείπει τις πίστες για τις μπουάτ της Πλάκας και συνεργάζεται αποκλειστικά με τον Κώστα Χατζή, ανοίγοντας μία ακόμα χρυσή σελίδα στην καριέρα της. Στις 28 Μαρτίου του 1976, στην θρυλική μπουάτ «Σκορπιός», η Μαρινέλλα και ο Κώστας Χατζής παρουσίασαν το πρόγραμμα “Ρεσιτάλ” με 52 καινούργια τραγούδια του συνθέτη. Από εκεί ο κόσμος λάτρεψε τα τραγούδια – διαμάντια «Όλος ο κόσμος είσ’ εσύ», «Σ’ αγαπώ», «Σύνορα η αγάπη δε γνωρίζει», «Η αγάπη όλα τα υπομένει» κ.α.
Ο τριπλός δίσκος του προγράμματος κυκλοφόρησε το Πάσχα του ’76 έφτασε τις 500.000 αντίτυπα και μέχρι και σήμερα ανήκει στους 10 εμπορικότερους ελληνικούς δίσκους όλων των εποχών.
Η «μοντέρνα» Μαρινέλλα
Στις 5 Απριλίου του 1978 κυκλοφόρησε τον δίσκο «Η Μαρινέλλα του σήμερα», σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου, με πιο… μοντέρνα «ντίσκο» τραγούδια που αμέσως έγιναν επιτυχίες όπως το «Να παίζει το τρανζίστορ» και «Σήμερα».
Στο ίδιο στυλ έναν χρόνο αργότερα, το 1979, κυκλοφόρησε και το χορευτικό «Και καλύτερα» που επίσης ακουγόταν και ακούγεται μέχρι και σήμερα δυνατά.
Η Μαρινέλλα είχε πια μεταμορφωθεί στη μεγάλη κυρία, την ντίβα της σκηνής που παρέμενε μέχρι το τέλος – με τα αεράτα μακριά φορέματα, τα επιβλητικά κοσμήματα, την αγέρωχη κίνηση και τις μοναδικές φιγούρες της.
Οι μεγάλες επιτυχίες της δεκαετίας του ’80
Εκείνη την περίοδο η Μαρινέλλα μεσουρανούσε και είχε πια μεταμορφωθεί στην μεγάλη κυρία, την ντίβα της σκηνής που παρέμενε μέχρι το τέλος – με τα αεράτα μακριά φορέματα, τα επιβλητικά κοσμήματα, την αγέρωχη κίνηση και τις μοναδικές φιγούρες της.
Την δεκαετία 1980 χάρισε στο κοινό αξέχαστα τραγούδια και μοναδικές εμφανίσεις επιπέδου πια μιούζικαλ.
Τον Σεπτέμβριο του 81 κυκλοφόρησε τον δίσκο “Μαρινέλλα (Για σένανε μπορώ)” με επιτυχίες όπως το «Καρδούλα μου δε σε μαλώνω» και «Ξεγελώ τον καθένα».
Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1983, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Για σένα τον άγνωστο” σε τραγούδια του Γιώργου Χατζηνάσιου και συγκλόνισε για ακόμα μια φορά την Ελλάδα με το «Καμιά φορά», «Είσαι ποτάμι», «Μη με ρωτάς» κ.α./
Εκείνη την εποχή εγκαταλείπει πια τις μπουάτ της Πλάκας και ξαναγυρνά στις θρυλικές νυχτερινές πίστες της δεκαετίας του 80, όπως την Νεράιδα και τον Διογένη,
Παράλληα τα επόμενα δύο χρόνια κυκλοφορεί αξέχαστες επιτυχίες με πιο χαρακτηριστική το τραγούδι «Είσαι παντού και πουθενά» από τον δίσκο “Η αγάπη μας”.
Το 1986 συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Γιάννη Πάριο, στη “Νεράιδα”, ένα σχήμα που έγραψε ιστορία.
Το 1988, χρονιά σταθμός, η Μαρινέλλα άλλαξε δισκογραφική εταιρεία ύστερα από 20 χρόνια, και κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο τον δίσκο «Τολμώ» από την MINOS-EMI, ενώ συμμετείχε στον δίσκο του Γιάννη Πάριου «Πιστός» τραγουδώντας μαζί το «Και να που γύρισες».
Τα μιούζικαλ, οι ιστορικές συναυλίες της και οι συνεργασίες που έγραψαν ιστορία στην αθηναική νύχτα
Τον Νοέμβριο του 1988 η Μαρινέλλα μετέτρεψε τον ιστορικό κινηματογράφο “Rex” της οδού Πανεπιστημίου, σε Music Hall, “με σκηνή μεγαλύτερη και από αυτήν της Όπερας του Παρισιού” σύμφωνα με τον Τύπο της εποχής. Μέχρι το 1990, το Rex έγινε το «σπίτι» της, με μουσικοθεατρικές παραστάσεις βασισμένες στην δισκογραφία της, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή.
Τον Δεκέμβριο του 1990, κυκλοφόρησε τον δίσκο “Λέγε μου Σ’ αγαπώ” με επιτυχίες όπως «Θέλω να τ’ ακούω» και επέστρεψε στην Νεράιδα, αρχικά με τον Αντώνη Καλογιάννη και μετά με τον Γιάννη Πάριο.
Από τον Σεπτέμβριο του 1992 η Μαρινέλλα άρχισε να περιορίζει τις εμφανίσεις της στα νυχτερινά κέντρα καθώς είχε αλλάξει ο τρόπος διασκέδασης σε αυτά, κάτι που τη έβρισκε αντίθετη.
Το επόμενο διάστημα δουλεύει πυρετωδώς για τηλεοπτικά σόου και περιοδείες, κάνει επιλεγμένες ζωντανές εμφανίσεις .
Το χειμώνα του 1995 εμφανίστηκε ξανά στο “Rex”, έχοντας μαζί της πολλούς νέους τραγουδιστές παρουσιάζοντας τα τραγούδια του Βασίλη Δημητρίου για την τηλεοπτική σειρά του Κώστα Κουτσομύτη “Πρόβα νυφικού“, όπου ερμήνευσε συγκλονιστικά το ομώνυμο τραγούδι τίτλων.
Τον Απριλίου του 1998, η Μαρινέλλα παρουσίασε την παράσταση “Η Μαρινέλλα τραγουδά και θυμάται” σε ανοιχτά θέατρα σε όλη την Ελλάδα, ενώ ο διπλός ψηφιακός δίσκος που προέκυψε, έγινε πλατινένιος. Ακολουθήσε άλλη μία επιτυχημένη παράσταση, τον Σεπτέμβριο του 1999, με τον τίτλο “Με βάρκα… το τραγούδι”, με επιλεγμένες εμφανίσεις.
Το 2000, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου “Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες” του Γιάννη Ξανθούλη. Η Μαρινέλλα υποδύθηκε την Μαρίκα Σουέζ, μια θεατρίνα ενός ιδιότυπου μπουλουκιού, που έδινε παραστάσεις σε λουτροπόλεις εξαθλιωμένες απ’ τους πολέμους, στα χρόνια του Εμφυλίου.
Τον Νοέμβριο του 2002 τραγούδησε με τον Γιώργο Νταλάρα μετά από 31 χρόνια. Η παράσταση είχε τόση επιτυχία που επαναλήφθηκαν και σε ανοιχτούς χώρους στην Ελλάδα και ακολούθησαν συναυλίες σε Κύπρο, Αμερική, Καναδά, Αγγλία και Αυστραλία.
Τα επόμενα χρόνια βγάζει δίσκους κάνει συναυλίες .
Ιστορικές έχουν μείνει οι δύο συναυλίες της στο Ηρώδειο τον Μάιο του 2006, όπου η Μαρινέλλα τραγούδησε για φιλανθρωπικό σκοπό για την ενίσχυση του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο», στην προσπάθεια ανέγερσης του πρώτου παιδιατρικού ογκολογικού νοσοκομείου στην Ελλάδα. Στην πρώτη συναυλία, ανέβηκε στη σκηνή ο Γιώργος Νταλάρας τραγουδώντας μαζί της τα τραγούδια «Ο Mare e tu (Η θάλασσα και ‘συ)» και «Πριν το τέλος», ενώ στην δεύτερη συναυλία, ανέβηκε ο Αντώνης Ρέμος τραγουδώντας μαζί της τα τραγούδια «Σ’ αγαπώ» και «Είσαι παντού και πουθενά».
Τον χειμώνα του 2007 η Μαρινέλλα αποφάσισε να επιστρέψει στη νυχτερινή διασκέδαση. Βρέθηκε στο “Αθηνών Αρένα” με τον Αντώνη Ρέμο για δυο χρονιές που σημάδεψαν την αθηναϊκή νύχτα.
Στη συνέχεια εμφανίστηκε στο “Διογένης Studio” με τον Γιάννη Πάριο. Σύμφωνα με την εφημερίδα “Το ΒΗΜΑ της Κυριακής” (1 Φεβρουαρίου 2009), μέχρι τον Φεβρουάριο του 2009 παρακολούθησαν το πρόγραμμα τους πάνω από 80.000 θεατές. Οι εμφανίσεις τους τελείωσαν στις 5 Απριλίου του επόμενου χρόνου.
Τον Απρίλιο του 2010, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στη μουσικοθεατρική παράσταση “Μαρινέλλα – Το Μιούζικαλ” των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή , σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία. Η παράσταση παρουσιάστηκε στο Θέατρο Παλλάς, στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (από τις 5 Ιανουαρίου 2011) και ολοκληρώθηκε με μια σύντομη καλοκαιρινή περιοδεία το καλοκαίρι του 2011.
Το 2013-2014 μαζί με τον Κώστα Χατζή παρουσίασε ξανά το “Ρεσιτάλ“, σχεδόν 37 χρόνια μετά την πρώτη τους συνεργασία επί σκηνής, στο Θέατρο Παλλάς (από τις 25 Ιανουαρίου 2013) και στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης (29 έως 31 Μαρτίου 2013), ξανά σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή.
Από τις 22 Ιανουαρίου 2014, η Μαρινέλλα πρωταγωνίστησε στο μιούζικαλ – υπερπαραγωγή “Η Μαρινέλλα συναντά τη Βέμπο” στο Θέατρο Badminton, αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές.
Από τις εμφανίσεις της που έγραψαν ιστορία ήταν και η παράσταση με τον Τάκη Ζαχαράτο τον Δεκέμβριο του 2016 – 2017, στο Παλλάς με τίτλο “Μαρινέλλα – Ζαχαράτος στον Καθρέφτη του Παλλάς”, σε σκηνοθεσία του Σταμάτη Φασουλή, κείμενα του Γιάννη Ξανθούλη, μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και χορογραφίες του Δημήτρη Παπάζογλου.
Δεκαετία 2020
Τα τελευταία χρόνια η Μαρινέλλα είχε πρακτικά αποσυρθεί κάνοντας ελάχιστες εμφανίσεις.
Στις 3 και 17 Φεβρουαρίου 2020 η παρουσίασε τη μουσική παράσταση “Μαρινέλλα – Ο Μύθος” στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Αίθουσα Σταύρος Νιάρχος) με τη συνοδεία της «Φιλαρμόνιας» Ορχήστρας Αθηνών, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Νανούρη, ερμηνεύοντας επιτυχίες από την εξηντάχρονη πορεία της («Όμορφη πόλη», «Στα περβόλια», «Θα σε πάρω να φύγουμε», «Ό,τι τραγουδώ», «Έλα γι’ απόψε», «Άνοιξε πέτρα», «Τ’ αθάνατο νερό» κ.α.).
Μέρος των εσόδων από τις δύο συναυλίες διατέθηκαν για τους σκοπούς του Σωματείου «ΕΛΠΙΔΑ – Σύλλογος Φίλων Παιδιών με καρκίνο». Στις 27 Ιανουαρίου, η Μαριάννα Βαρδινογιάννη ανακήρυξε τη Μαρινέλλα ως «Καλλιτέχνη για την ΕΛΠΙΔΑ» δια βίου, απονέμοντας της τιμητική πλακέτα για την προσφορά της στο έργο του Συλλόγου.
