Επιβεβαιώνει τη ρήση «κακό χωριό τα λίγα σπίτια» και παράγει περισσότερο εσωκομματικό… θόρυβο από αυτόν που μπορεί και το ίδιο να καταναλώσει. Την ίδια στιγμή, η νέα τακτική Ανδρουλάκη που θυμίζει «ανοίξαμε και σας περιμένουμε» έχει προκαλέσει βέρτιγκο στα στελέχη που λένε ό,τι θέλουν στα μέσα ενημέρωσης ενώ αδειάζουν το ένα το άλλο με εκκωφαντικό τρόπο.
Λιγότερο από δύο μήνες πριν την έναρξη του Συνεδρίου τα πράγματα έχουν ξεφύγει. Ο ένας αφήνει αιχμές για τη διαδικασία εκλογής συνέδρων με τους αλγόριθμους. Ο άλλος βγαίνει και δηλώνει ότι μπορεί να μπει μέχρι και ο Βελόπουλος στη «σφαίρα» των προοδευτικών κόμματων για να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ και ο τρίτος, ο πρώην υποψήφιος αρχηγός και νυν δήμαρχος της… αμφισβήτησης, ανοίγει την πόρτα ακόμη και για τον αψύ Κρητικό, τον Παύλο Πολάκη.
Ναι για τον πολιτικό που ήθελε να βάλει μερικούς αντιπάλους στη φυλακή για να κερδίσει ο ΣΥΡΙΖΑ τις εκλογές και πρωτοστατούσε στην υπόθεση του διασυρμού δέκα πολιτικών προσώπων στο πλαίσιο της σκευωρίας της Novartis. Η δικαιολογία όλων όσοι αναφέρονται σε ονόματα και περιγράφουν κόμματα είναι το όλοι μπορούν να μπουν στον διάλογο αρκεί να δεχθούν τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ. Το ερώτημα είναι ποιες θέσεις αν και αυτήν τη στιγμή έχει περάσει σε δεύτερη μοίρα.
Έτσι όταν ο Κώστας Τσουκαλάς μιλά για το DNA του ΠΑΣΟΚ προκειμένου να απορρίψει συνεργασία με τη ΝΔ, αν μη τι άλλο εγείρει ζητήματα. Τόσο για τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον Νίκο Ανδρουλάκη που είχαν πρωτοστατήσει στη συνεργασία με τη ΝΔ το 2012 και τη συγκυβέρνηση που κράτησε μέχρι τις εκλογές του 2015 όσο και για το πού θέλει να πάει η Χαριλάου Τρικούπη το προσεχές διάστημα.
Εντύπωση προκαλεί ότι επισήμως το ΠΑΣΟΚ δεν προσδιορίζει ποιες είναι οι προοδευτικές δυνάμεις που επικαλείται προκειμένου να συνεργαστεί μετά τις εκλογές που δηλώνει πως θα κερδίσει «έστω και με μια ψήφο». Λογικό θα πει κανείς. Γιατί να εκτεθεί –επισήμως, διότι ανεπισήμως τα στελέχη του μόνο τη Νίκη και τους… Σπαρτιάτες δεν έχουν αναφέρει ως εν δυνάμει συνεργάτες– αφού δεν πρόκειται να κερδίσει τις εκλογές.
Όμως αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Όταν μιλά για χώρα που θα κυβερνηθεί εφόσον βγει το ΠΑΣΟΚ νικητής πρέπει να πει και πώς θα γίνει αυτό. Κυρίως όμως με ποιους θα γίνει. Και κάπου εκεί, όπως δήλωσε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, τους πιάνει η… ντροπή. Θα… συγκυβερνήσουν με Αλέξη Τσίπρα που ετοιμάζει το κόμμα; Θα δεχθούν τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον Γιάνη (με ένα ν πάντα) Βαρουφάκη; Θα συμπλεύσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ αν μπει στη Βουλή και θα έχουν δίπλα τους τον Παύλο Πολάκη; Και τι θα κάνουν με τον Βελόπουλο;
Το πρόβλημα με το ΠΑΣΟΚ είναι ένα: δεν έχει πρόγραμμα. Δεν έχει εναλλακτικές προτάσεις και λύσεις. Κινείται στη λογική τού «να πέσει ο Μητσοτάκης» και φτάνει στο σημείο να δηλώνει αντισυστημικό θυμίζοντας όλο και περισσότερο κόμμα διαμαρτυρίας. Μετατρέπεται σε ουρά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και ενώ βλέπει τα αποτελέσματα εμμένει στην ίδια τακτική. Και αυτό πλέον δεν αρέσει στους ίδιους τους ψηφοφόρους του. Όπως φέρεται να είχε πει και η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη στον Ανδρέα Παπανδρέου: «Δεν αρέσουμε πλέον, κύριε πρόεδρε»… / manifesto
